Even voorstellen

In de afgelopen periode zijn twee nieuwe bestuursleden begonnen in hun functie. Hieronder stellen ze zich voor.

Beste vrienden van de Manege zonder Drempels.

Ik stel mij graag even voor: mijn naam is Wilfred Vlastuin en sinds 1 oktober jongstleden bestuurslid Gebouwen en terreinen. Ik ben 52 jaar en woon in Ede, samen met mijn vrouw en 2 kinderen.

Ik werk bij NTP, een wegenbouwbedrijf in het Oosten van Nederland. In mijn functie als Hoofd bedrijfsbureau ben ik verantwoordelijk voor het aannemen van projecten, ik doe dit samen met een gemotiveerd team. Een belangrijk motto van mij is: je doet het met elkaar! Alleen dan ga je successen boeken!

In mijn vrije tijd klus ik aan mijn jaren ’50 woning en ben ik graag aan het tuinieren. Ook vervul ik nog een rol als mantelzorger voor mijn 98 jarige oma. Ik doe dit met veel plezier.

Ik was al een tijdje aan het nadenken over een maatschappelijke invulling. Ik wilde naast mijn werk nog wat mooie dingen doen voor de maatschappij. Bij toeval werd ik gebeld door Guus Jacobs (ook bestuurslid). Guus is een vroegere buurman.

Tijdens de gesprekken bij de manege heeft deze stichting mij persoonlijk diep geraakt, zodat ik geen “nee” meer kon zeggen tegen deze mooie bestuursfunctie.

Ik hoop mijn werkervaring in de (wegen)bouw te kunnen inzetten in mijn functie als bestuurslid Gebouwen en terreinen bij de Manege zonder Drempels.

Ik kijk uit naar een mooie samenwerking!


Nieuw bestuurslid: Penningmeester

Mijn naam is Gerard Peters. Ik ben 63 jaar en getrouwd met Marlise. Bijna 45 jaar heb ik gewerkt in diverse financiële functies bij Nationale Nederlanden, ING en bij een huisartsenvereniging in Utrecht.

Sinds december vorig jaar ben ik met pensioen. Een goed moment om eens stil te staan bij: “Wat wil ik verder in deze fase?”

Met een achtergrond als accountant en de financiële interesse die van huis uit is meegegeven, wil ik me graag inzetten voor een organisatie waar de mens en/of dier 🐎 centraal staan (en niet de resultaten). Als geboren en getogen Bennekommer had ik wel van de Manege zonder Drempels gehoord, maar ik was er helaas nog nooit geweest.

Toen ik werd gevraagd om penningmeester te worden, heb ik niet al te lang hoeven

nadenken. Het paste precies! Ik heb er veel zin in om samen met alle andere vrijwilligers en medewerkers mij in te zetten en mensen met een beperking plezier te laten beleven.