Bannerklein

In memoriam Jos de Groot

Joseph Maria de Groot (Jos) overleed op 12 mei 2020 in Bennekom. Hij werd 87 jaar. 


Jos werd geboren op 1 oktober 1932 in Hillegom, in de beroemde bollenstreek, waar hij graag over sprak. Waar hij ook met plezier over praatte waren auto’s en de autohandel. Niet vreemd natuurlijk want zijn vader zat in dat vak en later Jos en zijn broers ook. Wie kent ze niet de merken Austin en Morris, waar ze dealer van waren. 


Jos trouwde in 1960 met Willemien Uitendaal. Uit dit huwelijk werd zoon Jos geboren. Jos en Willemien verhuisden naar Bennekom. Jos had gesolliciteerd op de functie adjunct directeur van autobedrijf Van der Weerd. Later werd hij directeur van dit bedrijf. In die tijd was de baas van het autobedrijf zelf erg betrokken bij de verkoop en de relatie met de klanten. Jos kende daardoor veel mensen en hij herinnerde zich nog vele gesprekken, die hij met klanten had. Wat hem ook bij bleef was de moeilijke beslissing om van de Britse merken over te stappen naar het Japanse Toyota. 
Plaatselijk waren Jos en Willemien heel actief, bijvoorbeeld voor de Rooms Katholieke kerk. Verder was Jos bestuurlijk actief bij onder andere het technisch beroepsonderwijs. Ook was hij enkele jaren directeur van het Kijk en Luister Museum in Bennekom. Dat laatste gaf hem wel eens een vreemd gevoel: ‘ik was gewend om op te ruimen en daar moest ik bewaren’, zei hij dan. 

Voor zijn vele vrijwilligerswerk ontving Jos in 2003 een koninklijke onderscheiding. Een van zijn mooiste dingen in zijn leven – zo zei hij zelf – was zijn vrijwilligers werk voor de Manege zonder Drempels in Bennekom. Vanaf de eerste dag voelde hij grote betrokkenheid met het mooie werk voor de  gehandicapte medemens. Hij was tien jaar voorzitter en daarna – bijna tot aan zijn overlijden – adviseur van het bestuur. Maar Jos was veel meer dan dat. Hij verzorgde zelf een belangrijk deel van de administratie en had overzicht over alle administratieve werkzaamheden die andere vrijwilligers deden. Ook fungeerde hij als klankbord voor de bedrijfsleiding, bemiddelde hij tussen mensen als ‘iets niet helemaal lekker liep’ en was bovenal een hele aardige man, die iedereen vriendelijk te woord stond. 
De Manege zonder Drempels kan niet bestaan zonder inzet van vrijwilligers. Een van die vrijwilligers was Jos. En wel een hele bijzondere. Als voorzitter, als adviseur en vrijwilliger ‘in algemene dienst’ heeft hij ruim 20 jaar een bijzonder grote bijdrage geleverd aan de opbouw en continuïteit van de Manege. Het deed hem veel verdriet dat hij zijn activiteiten om gezondheidsredenen moest beëindigen, maar hij bleef tot het laatst toe betrokken. 


Wij zijn Jos veel dank verschuldigd. Maar weten ook dat Jos het met heel veel plezier gedaan heeft. 


We zullen hem niet vergeten.
Bestuur, medewerkers en vrijwilligers van de Manege zonder Drempels